Gekennzeichneter Inhalt

Rezerwaty przyrody

Na terenie Nadleśnictwa Łopuchówko położonych jest 7 rezerwatów przyrody.
  • Rezerwat Przyrody „Żywiec Dziewięciolistny"

Rezerwat został ustanowiony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 września 1974 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody opublikowanego w Monitorze Polskim Nr 32/74 pod pozycją 194. W 2001 roku, w związku z wejściem w życie nowych uregulowań prawnych i koniecznością ponownego ustalenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dnia 31 grudnia 1998 roku, Wojewoda Wielkopolski wydał Obwieszczenie z dnia 4 października 2001 r. w sprawie ogłoszenia wykazu rezerwatów przyrody utworzonych do dnia 31 grudnia 1998 roku, w którym ponownie powołał rezerwat Żywiec Dziewięciolistny (Dz. Urz. Wojew. Wielkopolskiego Nr 123, poz. 2401). Aktualny akt powołujący na nowo Rezerwat Żywiec Dziewięciolistny: Zarządzeni nr 39/11 RDOŚ w Poznaniu z 1.09.2011r. Rezerwat znajduje się na terenie leśnictwa Boduszewo; zajmuje oddział 93i wraz z drogą leśną (0,11 ha) o łącznej powierzchni 10,51 ha. Rezerwat posiada otulinę o pow. 0,78ha.

Celem ochrony jest zachowanie stanowiska bardzo rzadkiej rośliny na niżu – żywca dziewięciolistnego (Dentaria enneaphyllos) oraz rosnącego tu drzewostanu dębowo-bukowego. W rezerwacie chronione jest wysunięte najdalej na północ i jedyne w Wielkopolsce udokumentowane stanowisko tego gatunku.

Fot. Bartosz Nowak

Drzewostan główny to 126 letni, mieszany drzewostan liściasty z panującym bukiem i dębem – grąd środkowoeuropejski w postaci degeneracyjnej – Galio sylvatici-Carpinetum.

Rezerwat posiada aktualny plan ochrony  opracowany na okres od 1.01.2006 do 31.12.2025 r.

 

  • Rezerwat Przyrody „Gogulec"

Został ustanowiony na podstawie Rozporządzenia Nr 41/2001 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 7 listopada 2001 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody (Dz. Urz. Woj. Wlkp. 140, poz. 2795). Rezerwat położony jest na północny wschód od Złotkowa, w oddziale 181h,k,l,m. Powierzchnia rezerwatu wynosi 5,29 ha. Rezerwat posiada otulinę o powierzchni 5,24ha.

Fot. Bartosz Nowak

Znajdowało się tu małe bezodpływowe jezioro, dawna torfianka oraz dość rozległe, śródleśne torfowisko przejściowe, obecnie w stanie degeneracyjnym. W ich otulinie występują kwaśne dąbrowy oraz fragmenty młodszych drzewostanów sosnowych z domieszką dębów, brzóz i osik. Obiektem ochrony jest głównie roślinność wodna i bagienna towarzysząca jeziorku oraz zbiorowiska torfowiska przejściowego. W rezerwacie stwierdzono występowanie ponad 150 gatunków roślin naczyniowych.

Rezerwat nie posiada aktualnego planu ochrony.

 

  • Rezerwat przyrody „Las Mieszany w Nadleśnictwie Łopuchówko".

Rezerwat ten został ustanowiony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 14 września 1962 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody opublikowanego w Monitorze Polskim Nr 81/1962 pod pozycją 382. Numer rejestru krajowego – 419. Na mocy cytowanego wyżej Obwieszczenia Wojewody Wielkopolskiego, w 2001 roku rezerwat został powołany ponownie (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego Nr 123, poz. 2401). Aktualnym dokumentem powołującym rezerwat jest Zarządzenie nr 16/09 RDOŚ w Poznaniu z dnia 5.10.2009r (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 203, poz.3481)

Rezerwat znajduje się na terenie powiatu poznańskiego, w gminie Murowana Goślina; zajmuje oddział 201h,i z liniami i drogami leśnictwa Dąbrówka na łącznej powierzchni 10,83 ha. Rezerwat posiada otulinę wyznaczoną przez Nadleśnictwo (powierzchnia 10,78ha).

Utworzono go ze względu na ochronę monumentalnego, dwupiętrowego drzewostanu dębowo-sosnowego rodzimego pochodzenia w wieku ponad 200 lat, z udziałem młodszych dębów i buków.

Rezerwat posiada aktualny plan ochrony opracowany na okres

          od 1.01.2006 do 31.12.2025 r.

 

  • Rezerwat „Klasztorne Modrzewie koło Dąbrówki Kościelnej".

Został ustanowiony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 14 września 1962 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody opublikowanego w Monitorze Polskim Nr 81/1962 pod pozycją 381. Na mocy cytowanego wyżej Obwieszczenia Wojewody Wielkopolskiego, w 2001 roku nastąpiło ponowne uznanie tego rezerwatu (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego Nr 123, poz. 2401). Aktualnym aktem powołującym jest Zarządzenie nr 5/11 RDOŚ w Poznaniu z dnia 8.03.2011 (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 105, poz. 1758). Rezerwat ten wpisano do rejestru krajowego pod pozycją 418. Rezerwat znajduje się na terenie powiatu poznańskiego, w gminie Murowana Goślina, w oddziale 199a,b leśnictwa Dąbrówka na łącznej powierzchni 6,20 ha.

Rezerwat nie posiada otuliny. Znajduje się tutaj najstarszy w Wielkopolsce, ponad 200 letni drzewostan sosnowo-modrzewiowy z domieszką dębów i buków oraz daglezji. Stare modrzewie europejskie (Larix decidua ssp polonica) występują niestety coraz mniej licznie, w górnym piętrze. Najwyższe osiągnęły 38 metrów wysokości i przeciętną pierśnicę 58 cm.

Na terenie rezerwatu znajduje się 9 drzew matecznych. W ramach ochrony czynnej założono w sąsiedztwie rezerwatu uprawę rodową modrzewia, a w leśnictwie Brzeźno plantację generatywną zachowującą wszystkie drzewa modrzewia europejskiego rosnące w rezerwacie do 2003 roku.

Rezerwat nie posiada aktualnego planu ochrony.

 

  • Rezerwat przyrody „Buczyna".

Utworzony Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 4 lutego 1958 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody. Rezerwat ten wpisano do rejestru krajowego pod pozycją 190. Na mocy cytowanego wyżej Obwieszczenia Wojewody Wielkopolskiego, w 2001 roku powołany został ponownie ten rezerwat (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr 123, poz. 2401). Aktualnym aktem powołującym jest Zarządzenie nr 16/11 RDOŚ w Poznaniu z 12.04.2011 (Dz. Urz. Woj. Wlkp. nr 162, poz. 2647).

Rezerwat znajduje się na terenie leśnictwa Buczyna, w oddziale 124a,b wraz z liniami i drogami na łącznej powierzchni 15,75 ha. Rezerwat posiada otulinę o powierzchni 9,97 ha.

Celem ochrony jest zachowanie, ze względów naukowych i dydaktycznych, fragmentu lasu bukowego przy wschodniej granicy naturalnego zasięgu buka pospolitego. Znajduje się tutaj najstarszy w Wielkopolsce, 160 letni drzewostan bukowy z domieszką dęba.

Dnia 16 czerwca i 28 lipca 2012 roku w wyniku huraganowego wiatru w rezerwacie odnotowano katastrofalne szkody. Wiatr „położył" około 2,5 tys. m3 drzewostanu bukowego. Całkowicie zniszczony został drzewostan na powierzchni 5,36 ha. Decyzją Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Poznaniu rezerwat należy traktować jako „swoiste laboratorium", gdzie „całość masy ma pozostać na gruncie nie uprzątnięta, po to by prowadzić obserwacje naukowe nad zmianami jakie będą zachodziły w ekosystemie leśnym oraz rozkładającym się drewnie". Dowodem tego są pozostawione w rezerwacie wywroty i wiatrołomy. Pracownicy naukowi Uniwersytetu Przyrodniczego oraz Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu rozpoczęli cykl badań mających na celu oszacowanie powstałych zmian oraz ich wpływu na obiekt ochrony.

Rezerwat posiada aktualny plan ochrony opracowany na okres od 1.01.2005 do 31.12.2024 r.

 

  • Rezerwat przyrody „Śnieżycowy Jar".

Rezerwat został ustanowiony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 26 marca 1975 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody opublikowanego w Monitorze Polskim Nr 11/1975 pod pozycją 64). Aktualnym aktem powołującym rezerwat w powiększonej powierzchni jest Rozporządzenie Wojewody Wielkopolskiego Nr 26/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r., zmieniające cytowane wyżej zarządzenie, zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Woj. Wlkp. Nr 123, poz. 2401. Rezerwat ten wpisano do rejestru krajowego pod pozycją 679.

Rezerwat znajduje się na terenie powiatu poznańskiego, w gminie Murowana Goślina, w oddziałach 210l, 211a, 218o, 219f,g leśnictwa Starczanowo na łącznej powierzchni 9,27 ha. Rezerwat posiada otulinę o pow. 8,84 ha. Powstał dla ochrony rosnącej w runie zespołu łęgu zboczowego porastającego dno jaru, jednego z nielicznych w Wielkopolsce stanowisk śnieżycy wiosennej.

Fot. Bartosz Nowak

W rezerwacie śnieżyca wiosenna znalazła optymalne warunki do życia – obserwuje się nawet niewielkie, ale wyraźne poszerzanie terenu występowania, do czego przyczynia się częste buchtowanie wilgotnego podłoża przez dziki.

Pojawienie się na tym terenie śnieżycy wiosennej można przypisać celowemu działaniu człowieka – na mapach sprzed ponad stu lat w ogóle nie ma w tym miejscu lasu, a w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu w pododdziale 211 h znajdują się  pozostałości fundamentów zabudowań.

 Rezerwat nie posiada aktualnego planu ochrony

 

  • Rezerwat „Meteoryt Morasko".

Rezerwat został ustanowiony na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 24 maja 1976 roku w sprawie uznania za rezerwat przyrody opublikowanego w Monitorze Polskim Nr 24 pod pozycją 108. Na mocy cytowanego wyżej Obwieszczenia Wojewody Wielkopolskiego, w 2001 roku nastąpiło ponowne powołanie tego rezerwatu (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego Nr 123, poz. 2401). Aktualnym aktem powołującym jest Zarządzenie nr 5/09 RDOŚ w Poznaniu z dnia 17.07.2009 (Dz. Urz. Woj. Wlkp. nr 150, poz. 2514).

Fot. Bartosz Nowak

Rezerwat posiada aktualny plan ochrony na lata 2006 - 2025; wykonawcą planu jest Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej Oddział Poznań, autor – mgr inż. Łukasz Poczekaj. Fakt ten potwierdza Rozporządzenie Wojewody Wielkopolskiego Nr 3/07 z dnia 10 stycznia 2007 roku w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody Meteoryt Morasko (Dz. Urzęd. Woj. Wlkp. Nr 4, poz. 61). Rezerwat  wpisano do rejestru krajowego pod pozycją 689. Celem ochrony jest zachowanie obszaru upadku meteorytu żelaznego i fragmentu lasu grądowego z rzadkimi gatunkami roślin oraz ochrona szaty roślinnej i walorów geologicznych szczytowej partii Góry Moraskiej (154 m n.p.m.). Rezerwat Meteoryt Morasko obejmuje obszar 54.28 ha. W lesie znajduje się siedem kraterów, z których największy ma średnicę około 100 metrów i głębokość do 13 metrów.

Rezerwat posiada otulinę o powierzchni 101,66 ha.