Wydawca treści Wydawca treści

Obszary Natura 2000

Na terenie Nadleśnictwa Łopuchówko znajdują się 4 obszary Natura 2000: Biedrusko, Buczyna w Długiej Goślinie, Uroczyska Puszczy Zielonki oraz Dolina Samicy.

 

PLH300001 „Biedrusko". Obszar  OZW uznano na mocy decyzji Komisji Europejskiej

z dnia 10 stycznia 2011 roku. Obszar obejmuje teren poligonu Biedrusko

(z wyłączeniem miejscowości  Biedrusko). Powierzchnia obszaru Natura 2000 Biedrusko wynosi  9938,31ha  z czego na gruntach nadleśnictwa położonych jest  9371,06 ha. Położony jest w bliskim sąsiedztwie Poznania (na północ od miasta) nad rzeką Wartą, w większości na jej lewym brzegu. Pod względem budowy geomorfologicznej można tu wyodrębnić trzy główne jednostki. W południowej części ostoi dominują pagórki moreny czołowej, zbudowane głównie z piasków i żwirów pochodzenia wodnolodowcowego. Środkowy, największy obszar, to wysoczyzna morenowa falista i pagórkowata, z przewagą piasków i glin zwałowych. Od północnego wschodu i wschodu w obręb ostoi wchodzi Poznański Przełom Warty - południkowy odcinek doliny rzecznej powstały przez przekształcenie rynny polodowcowej. Dno doliny pokryte jest holoceńskimi utworami aluwialnymi, zaś wyższe terasy charakteryzują się budową piaszczysto-żwirową. Wody płynące tworzą interesujący, rozgałęziony układ niewielkich cieków - lewobrzeżnych dopływów rzeki Warty, płynące wzdłuż wschodniej granicy poligonu. Charakterystyczną cechą obszaru jest sieć licznych rowów z okresowo zanikającą wodą. Obecne są również małe i średniej wielkości jeziora, starorzecza, a także drobne oczka wodne w bezodpływowych zagłębieniach pochodzenia wytopiskowego. Większość zbiorników wód stojących ma charakter eutroficzny i intensywnie zarasta, a część uległa już zlądowieniu (np. Jezioro

Podkowa). Do najcenniejszych należy wspaniale zachowany kompleks starorzeczy nadwarciańskich w okolicy Gołębowa. W zachodniej części obszaru, na terenie rezerwatu przyrody "Gogulec" występowało śródleśne Jezioro Gogulec wraz z przyległym torfowiskiem przejściowym. Jezioro uległo całkowitemu zanikowi, a roślinność torfowiskowa zachowała się w formie szczątkowej. Największą część obszaru - ponad 62% - zajmują lasy. Są to przeważnie kompleksy grądowe i kompleksy kwaśnych dąbrów oraz zbiorowisk łęgowych i olsowych (w obniżeniach terenu). Dolina Warty to obszar potencjalnie przynależny do łęgów topolowych i wierzbowych oraz łęgu dębowo-wiązowo-jesionowego. Tego typu lasy zostały jednak przeważnie zniszczone, a ich siedliska częściowo obsadzone sosną. Dobrze zachowane fragmenty łęgów zboczowych zachowały się w parku podworskim  w Radojewie. Pas przykorytowy Warty zajmują wikliny nadrzeczne(Salicetum-triandro-viminalis). Roślinność centralnej części poligonu obfituje w płaty muraw  psammofilnych (Koelerio-Coryneporetea), znacznie rzadsze są murawy kserotermiczne  (Festuco-Brometea); łącznie murawy pokrywają prawie 18% powierzchni obszaru. Ponad 11% zajmują różnego typu zarośla (głównie żarnowcowe oraz czyżnie Pruno-Crataegetum) oraz stopniowo regenerujące lasy. Występują one w kompleksie przestrzennym z fragmentarycznie wykształconymi psiarami oraz łąkami ziołoroślowymi.

            Dla obszaru PLH300001 Biedrusko Zarządzeniem nr 10/2013 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2013 r. został ustanowiony Plan Zadań Ochronnych.

 

PLH300056 „Buczyna w Długiej Goślinie". Obszar OZW zatwierdzony został Decyzją  Komisji Europejskiej z dnia 10 stycznia 2011 roku. Obszar obejmuje 703.461 ha gruntów zlokalizowanych w zachodniej części kompleksu leśnego położonego między  Rogoźnem, a Murowaną Gośliną w rejonie Boguniewa, Słomowa, Pacholewa,  Nieszawy i Długiej Gośliny. Jest on położony na falistym terenie moreny dennej  zbudowanej z glin zwałowych i piasków naglinowych. Krajobraz wzbogacają liczne,  chociaż niewielkie zagłębienia wypełnione przez holoceńskie osady organiczne, z  których wykształciły się gleby torfowe torfowisk niskich i gleby murszowo-mineralne. Dominującym typem roślinności leśnej są lasy bukowe.

            Omawiany obiekt  obejmuje najcenniejszą część buczyn występujących na odosobnionym stanowisku  przy wschodniej granicy zasięgu buka w środkowej

Wielkopolsce. W większości są  to żyzne lasy bukowe występujące przeważnie na glebach brunatnych właściwych  wyługowanych, płowych zbrunatniałych i płowychopadowo-glejowych. Mimo  prowadzonej tu gospodarki leśnej struktura drzewostanów jest na ogół zbliżona  do stanu naturalnego, a skład florystyczny – typowy dla żyznych buczyn nizinnych,  niekiedy nawiązujących do grądów. Na glebach mniej zasobnych występują kwaśne buczyny i acydofilne dąbrowy, a w lokalnych obniżeniach z ruchomą wodą powierzchniową, na przykład przy źródliskach - łęgi jesionowo-olszowe oraz wiązowo-jesionowe. Roślinność leśną reprezentują także fitocenozy olsów występujące na siedliskach zabagnionych. Lasy  bukowe koło Długiej Gośliny od dawna są uważane za jeden z najbardziej interesujących obiektów przyrodniczo-leśnych w okolicach Poznania (Urbański 1930, Stolarski 1932, Wodziczko i in. 1938). Objęcie ochroną 200-letniego starodrzewu bukowego na powierzchni 400 ha postulowano już w latach dwudziestych ubiegłego wieku (Szotkowski 1928). Starania te okazały się nieskuteczne, gdyż dopiero w 1958 roku utworzono tu rezerwat "Buczyna" na powierzchni zaledwie 15,71 ha. Obiekt nie posiada Planu Zadań Ochronnych. Z uwagi na fakt, że część chronionego obszaru leży na gruntach prywatnych, wnioskuję o określenie powierzchni znajdującej się na gruntach nadleśnictwa, w rozbiciu na powierzchnię leśną i nieleśną.

 

PLH300058 „Uroczyska Puszczy Zielonki".

                Obszar OZW  zatwierdzony decyzją Komisji Europejskiej z dnia 10 stycznia 2011 roku. Powierzchnia obszaru wynosi 1238.30 ha. Położony jest w dużym kompleksie leśnym o powierzchni około 15 tys. ha o zwyczajowej nazwie Puszcza Zielonka

             Do najcenniejszych pod względem walorów przyrodniczych należy 5 enklaw

 składających się na SOO :

- Dolina rzeki Trojanki na odcinku od Zielonki przez Głęboczek do Głębocka

- Dziewicza Góra

- Jezioro Bolechowo

- Kwaśne dąbrowy koło Huty Pustej

- Rynny polodowcowe na terenie LZD Murowana Goślina (Pławno, Czarne, Kociołek)

Obiekt nie posiada Planu Zadań Ochronnych.

Z uwagi na fakt, że część chronionego obszaru leży na terenie LZD w Murowanej

Goślinie, wnioskuję o określenie powierzchni znajdującej się na gruntach Nadleśnictwa Łopuchówko, w rozbiciu na powierzchnię leśną i nieleśną.

 

 

PLB3000013 „Dolina Samicy"

                        Obszar utworzony  został na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12.01.2011 r.

                        Powierzchnia obszaru wynosi 2391.98 ha. Część obszaru położona jest na terenie Nadleśnictwa Oborniki. W ostoi Dolina Samicy stwierdzono występowanie co najmniej 19 lęgowych gatunków ptaków wymienionych w Załączniku I Dyrektywy Ptasiej. Liczebność  lęgowego bączka oraz dwóch migrujących gęsi zbożowej i gęsi białoczelnej mieszczą się w kryteriach wyznaczania ostoi ptaków wprowadzonych przez BirdLife International. Ponadto 5 gatunków zostało wymienionych w Polskiej czerwonej księdze zwierząt. Dolina Samicy jest jedną z 10 najważniejszych w Polsce ostoi bączka zwyczajny (Ixobrychus minutus).

Obiekt nie posiada Planu Zadań Ochronnych.

Z uwagi na fakt, że część chronionego obszaru leży na terenie Nadleśnictwa Oborniki, wnioskuję o określenie powierzchni znajdującej się na gruntach Nadleśnictwa Łopuchówko, w rozbiciu na powierzchnię leśną i nieleśną.

 

Poza 4 obszarami leżącymi na gruntach nadleśnictwa w zasięgu terytorialnym 

występują jeszcze dwa inne obszary Natura 2000: 

PLH300005 „Fortyfikacje w Poznaniu" oraz

PLH300006 „Dolina Małej Wełny pod Kiszkowem" (ok 50% powierzchni).